Początki historii Katedry Konstrukcji Żelbetowych i Sprężonych sięgają roku 1945, kiedy to w ramach Akademii Górniczej (dziś Akademia Górniczo Hutnicza) na Wydziale Inżynierii Lądowo-Wodnej powstała Katedra Budownictwa Ogólnego pod kierownictwem prof. Nowakowskiego. Powołanie do życia Wydziałów Politechnicznych na terenie miasta Krakowa było odpowiedzią na pozostanie Politechniki Lwowskiej poza granicami administracyjnymi powojennego Państwa Polskiego.
Duże zmiany organizacyjne pociągnęło za sobą zarządzenie MSW z 1953 roku w sprawie zmian organizacyjnych w AGH, na mocy którego dokonano rozdziału Wydziału Inżynierii Lądowo-Wodnej na Wydział Budownictwa Wodnego oraz Wydział Budownictwa Lądowego, w ramach którego w roku akademickim 1953/54 utworzono Katedrę Budownictwa Żelbetowego kierowaną przez prof. B. Kopycińskiego. W nowo utworzonej Katedrze funkcjonowały dwa Zakłady: Zakład Budownictwa Żelbetowego oraz Zakład Prefabrykacji Elementów Budowlanych. Równocześnie w 1953 roku włączono do Katedry, wydzielone ze struktur AGH, Laboratorium Badawcze, wskutek czego poszerzono dotychczasową działalność o prowadzenie badań materiałów i elementów konstrukcyjnych, które wykonywano na zlecenie przemysłu. Był to również okres intensywnej współpracy jednostki z innymi ośrodkami badawczymi, między innymi warszawskim Instytutem Techniki Budowlanej oraz z jednostkami otoczenia gospodarczego.
Tak ustanowioną strukturę administracyjną utrzymano do roku 1958, kiedy to w miejsce dwóch dotychczasowych zakładów powołano cztery nowe: Zakład Budownictwa Żelbetowego, Zakład Prefabrykacji i Betonu Sprężonego, Zakład Technologii Betonu oraz Zakład Tworzyw Sztucznych w Budownictwie. Stan ten nie trwał jednak długo, ponieważ już w 1966 roku powtórnie zredukowano liczbę Zakładów działających w ramach Katedry do dwóch: Zakładu Konstrukcji Żelbetowych – kierowanego przez prof. K. Piwowarskiego i Zakładu Konstrukcji Sprężonych – kierowanego przez prof. S. Oleszkiewicza. Był to okres intensywnego zaangażowania dydaktycznego wszystkich pracowników katedry ze względu na zniesienie limitów liczby dyplomantów jaką musiała prowadzić dana jednostka. W konsekwencji liczba studentów dyplomowanych w Zakładzie Konstrukcji Żelbetowych była kilkukrotnie wyższa niż w latach ubiegłych co wynikało z dużej popularności budownictwa żelbetowego w Polsce. Gruntowne zmiany przyniósł rok 1970, kiedy w wyniku wprowadzenia struktury instytutowej w Politechnice Krakowskiej w miejsce Katedry Konstrukcji Betonowych, Katedry Konstrukcji Metalowych oraz Instytutu Budownictwa utworzony został istniejący przez prawie 50 lat Instytut Materiałów i Konstrukcji Budowlanych (IMiKB). Po pierwszych 4 latach utworzono w Instytucie specjalistyczne Zakłady, w tym Zakład Konstrukcji Żelbetowych z prof. K. Piwowarskim na czele i Zakład Konstrukcji Sprężonych pod kierunkiem doc. Z. Parzniewskiego. Od 1982 kierowanie Zakładem Konstrukcji Żelbetowych przejął doc. J. Ruppert, którego następcą od roku 1992 był prof. W. Ziobroń. Znaczna liczba samodzielnych pracowników naukowych umożliwiła powołanie Katedry Konstrukcji Żelbetowych w miejsce dotychczasowego Zakładu. Wraz z objęciem kierownictwa przez prof. Z. Janowskiego w roku 1998 powrócono do poprzedniego statusu jednostki, tj. Zakładu Konstrukcji Żelbetowych. Natomiast kolejnymi kierownikami Zakładu Konstrukcji Sprężonych (okresowo – Pracowni Konstrukcji Sprężonych) byli: prof. K. Dyduch, prof. A Seruga, dr hab. R. Szydłowski.
W roku 2019, w związku z reformą struktury Wydziału Inżynierii Lądowej Politechniki Krakowskiej, nastąpiła likwidacja Instytutu Materiałów i Konstrukcji Budowlanych. Ze struktury Instytutu wyodrębniono cztery Katedry. W miejsce dwóch Zakładów zajmujących się konstrukcjami z betonu powołano Katedrę Konstrukcji Żelbetowych i Sprężonych, która funkcjonuje do dnia dzisiejszego. Kierownikiem Katedry Konstrukcji Żelbetowych i Sprężonych jest prof. dr hab. inż. Andrzej Winnicki. Aktualnie Katedra Konstrukcji Żelbetowych i Sprężonych liczy 23 pracowników, w tym 7 samodzielnych pracowników nauki, 12 doktorów, 1 magistra, 3 pracowników technicznych i administracyjnych.